readandsmile.com
มื้อเย็นวันนี้ ทานแบบทำง่าย อร่อยแบบบ้าน ๆ ค่ะ
เครื่องปรุง
เห็ดออรินจิ หั่นสไลด์
พริกขี้หนูซอย มากน้อยตามใจ
กระเทียมสับ ตามชอบ
ซอสเห็ดหอม
ซิอิ๊วขาว
น้ำมันพืชเล็กน้อย (เราใช้น้ำมันมะกอก)
วิธีปรุง
ตั้งกระทะให้ร้อนด้วยไฟแรง เทน้ำมันลงไป เมื่อน้ำมันร้อนก็เจียวกระเทียมและพริกให้เหลือง ๆ พอควร ใส่เห็ดลงไปผัดสักครู่ ตามด้วยซอสเห็ดหอม และเหยาะด้วยซิอิ๊วขาว (อย่าเหยาะเยอะนะคะ ซิอิ๊วขาวน่ะเค็มไม่น้อย)
ผัดให้ทั่ว ๆ ให้ทุกอย่างคลุกเคล้ากันดี ตักใส่จานเสิร์ฟ ทานกับข้าวสวยร้อน ๆ อร่อยเหาะค่ะ
หลังจากจบการเที่ยวชมวังและสวนน้ำแล้ว ก็จะต้องขึ้นเครื่องไปยังเกาะสุราบายา โดยมีจุดหมายหลักคือโบรโม่ มาถึงสุราบายาก็ค่ำแล้ว ไกด์ท้องถิ่นพาเข้าพักและรับประทานอาหารค่ำที่โรงแรม คาดไว้ว่า คงเป็นอาหารบุฟเฟ่ต์ปกติ มาเจอของจริง กลับเป็นห้องอาหารที่มีทั้ง indoor และ outdoor อลังการและมีชีวิตชีวา อาหารเยอะมากเสียจนต้องเฉลี่ยทานอย่างละนิดละหน่อย ที่อร่อยมากคือสะเต๊ะ ที่ย่างกันเห็น ๆ
ที่เห็นในแก้วนี้ เรียกว่าเบียร์ชวา แต่ไม่มีแอลกอฮอล์นะคะ สมุนไพรล้วน ๆ แค่หน้าตาเหมือนเบียร์เฉย ๆ ลองแล้วอร่อยดีค่ะ รสหวาน ๆ หอมสมุนไพร
ที่จริงแล้ว ไลน์อาหารเยอะมาก อินโด ฝรั่ง ญี่ปุ่น แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมาเท่าใดนัก ชอบบรรยากาศด้านนอกมาก
พอรุ่งเช้า ก็ทานที่ห้องอาหารเดิม แต่อาหารจะน้อยกว่าตอนค่ำนิดหน่อย ที่ชอบมากคือข้าวผัดอินโดค่ะ เพราะผัดกันจริงจัง ใช้แรงในการผัดอย่างสูงเลยทีเดียว ทั้งเขย่า และขยี้ (จริง ๆ นะ ตามภาพ)
รสชาติคุ้มกับแรงของคนผัดค่ะ เราขอไข่ดาวมาโปะสักหน่อย อร่อยเหาะ
ใครไม่รู้บอกว่า วิธีบอกรักมีเป็นล้านวิธี หนึ่งในนั้น คงจะรวมการให้ของอร่อย ๆ ด้วยกระมัง
มีคนให้ทาร์ตผลไม้ร้าน PAUL มาก่อนวันเด็ก คงกะให้ฉลอง และคนรับก็ตีขลุมเองว่าเป็นวิธีบอกรัก คนให้ภูมิใจ บอกว่าทาร์ตร้านนี้ หนึ่งในปฐพี (แต่ปฐพีนี้ ครอบคลุมพื้นที่เท่าใด มิได้ระบุชัด) แถมบอกด้วยว่า ขนมชิ้นนี้ เพลินตา เพลินลิ้น แน่นอน
เปิดถุงมา เจอกล่องก็เพลินตาจริง กล่องมีชื่อร้าน แต่ไม่ธรรมดา เพราะเรียบโก้ แบบที่ว่า ไม่ต้องเยอะ แต่มันใช่ พอเปิดกล่องก็เจอสิ่งนี้
หน้าตาดูดี เพลินตา อีกรอบ จากนั้นก็เริ่มชิม อืมมมมม เพลินลิ้นจริงด้วย รสชาติกลมกล่อม ครีมก็ดี ผลไม้ก็ดี แป้งก็ลงตัว และไม่หวานเกินไป
ทานหมดแล้วก็เพลินใจ เมื่อย้อนกลับมาดูรูปครั้งใด จะคิดถึงความสุขที่ได้รับในครั้งนี้ และขอบคุณคนมอบให้เป็นยิ่งนัก
Great things are done by a series of small things brought together.
—– Vincent Van Gogh —–
อยากจะไปดูหนังเรื่อง Loving Vincent ตั้งแต่ปลายปี แต่มิมีคนไปดูด้วย แถมกิจกรรมท้ายปียังมากมาย รอจนเหลือฉายอยู่โรงเดียวคือ House RCA สุดท้ายก็ได้ไป แถมฉายวันละรอบเดียวเอง ไปเกือบไม่ทัน โรงนี้ดี ไม่มีโฆษณาอะไรยืดยาว เราเข้าสายสามนาที หนังเริ่มฉายแล้ว
ก่อนไปดู รู้แต่ว่าจะได้ชมนิทรรศการภาพเขียนกว่าหกหมื่นรูปในหนังเรื่องนี้ ประเด็นนี้ก็ถูกต้อง ทีมงานที่ทำตั้งใจทำ ตั้งใจวาดกันจริง ๆ ภาพงดงาม และภาพในฉากมากมาย ก็เป็นภาพที่เราหรือใคร ๆ ที่เคยชมภาพของ Vincent Van Gogh คุ้นเคยกันดี
เนื้อเรื่องของเรื่องนี้ มีหลายมิติที่ชวนให้ติดตาม ตั้งแต่อะไรคือแรงบันดาลใจหรือความหมายให้คน ๆ หนึ่งต้องทำหน้าที่ส่งจดหมายฉบับสุดท้ายของ Vincent ไปให้ถึงมือผู้รับ หรือมุมมองของคนแต่ละคนที่มีต่อ Vincent ที่ไม่เหมือนกัน มีเรื่องให้ลุ้น หรือให้เดากันตลอดเรื่อง แต่พอเฉลยแล้ว ก็ทำให้เห็นว่า ในมุมที่อาจจะคิดว่าไม่ดี ก็มีความดีและความงามซ่อนอยู่ไม่น้อย แล้วก็ทำให้เห็นว่า คนเราสร้างสรรค์สิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้ ด้วยพลังจากตนเองและจากการสนับสนุนของคนที่รักเรา
ชอบ Vincent Van Gogh อยู่แล้ว ดูหนังเรื่องนี้ก็ชอบมากขึ้นอีก He ช่างอ่อนไหว และอ่อนโยนอะไรเช่นนี้ โครงการถัดไปหลังจากดูหนังก็คือ ไปตามอ่านจดหมายของ Vincent ที่ http://vangoghletters.org/vg/ น่าจะช่วยทำให้เข้าใจตัวตนของจิตรกรที่ยิ่งใหญ่ผู้นี้ได้มากขึ้นและลึกซึ้ง
วันรุ่งขึ้น ก่อนบินไปสุราบายา ได้แวะเที่ยวชมวังสุลต่านที่มีชื่อเรียกว่า กราตอน จ๊อกจา วังไม่ใหญ่มาก แต่ก็มีต้นไม้ใหญ่ ๆ และก็มีอะไรให้ชมพอสมควรค่ะ แต่ขอบอกไว้ก่อนว่า วังเล็ก ๆ นะคะ ใช้เวลาแป๊บเดียวก็ชมทั่วแล้วค่ะ ส่วนสวนน้ำ เราพบนักเรียนศิลปะกลุ่มนึงมานั่งสเก็ตช์ภาพกัน ดูตั้งอกตั้งใจดีมากค่ะ
ส่วนอาหารเที่ยง จัดเต็มไม่แพ้มื้ออื่นเช่นเคยค่ะ
จบอาหารเที่ยง ก็เตรียมตัวขึ้นเครื่องไปสุราบาย่า ใกล้ภูเขาโบรโมเข้าไปอีกนิดค่ะ
และแล้วก็มาถึงปรัมบานัน สถานที่ที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน ไม่เหมือนบุโรพุทโธที่คุ้นเคยกันดี พอเดินเข้ามาในบริเวณปั๊บ ต้องร้อง OMG โห นึกว่าเล็ก ๆ ใหญ่ขนาดนี้เลยหรือนี่ ลองชมภาพความอลังการของหมู่วิหาร 8 วิหารแห่งนี้กันก่อนค่ะ
Prambanan นี้ นอกจากจะเป็นมรดกโลกแล้ว ยังเป็นศาสนสถานของฮินดูที่ใหญ่มาก ๆ เลยทีเดียว มีปรางค์หลายปรางค์ด้วยกัน ข้างในปรางค์แต่ละปรางค์ก็จะมีเทวรูปประดิษฐานอยู่ แต่ละปรางค์ก็ไม่เหมือนกัน ตัวอย่างเช่น พระพรหม พระนารายณ์ พระอุมาเทวี ฯลฯ ส่วนด้านรอบ ๆ ก็เป็นหินแกะสลักที่งดงามอ่อนช้อย
เดินขึ้นเดินลงหลายปรางค์ เก็บภาพมาพอสมควร ก็ได้เวลาไปทานข้าวแล้วกลับที่พัก เตรียมตัวไปจุดหมายถัดไป คือ วังสุลต่านและอุทยานน้ำในช่วงเช้า แล้วค่อยย้ายเมืองเพื่อไปสุราบายา ไปชมไฮไลท์ของทริปนี้คือ ภูเขาไฟโบรโม ที่ยังมีควันปุด ๆ อยู่ตลอดเวลา
ถ้าถามเรา อลังการที่สุดของวันนี้ ก็คือ ปรัมบานันนี่แล ชอบมากเลยค่ะ
สำหรับอาหารเย็นก็จัดเต็มอีกตามเคย ตามภาพเลยค่ะ
